ตัวผมเองมาในยุคลงใต้ดินต้นๆ ตอนนั้นยังไม่ได้ลงใต้ดินเลย ก็คงยุคที่ โปรโมรทแหลกนั่นแหละ ไปเจอคนชื่อ tana ชวนให้มาเที่ยวที่ web ท่าน รู้สึกจะวิ่งอยู่ it-thai ก็มาดูๆไม่สนใจเท่าไรเพราะเทียบ it-thai ไม่ได้
อ๋อ...... ยุคท่าน Please ที่ it-thai นั่นแหละ ทีนี้ทาง Tana แกมีสมาชิกเพิ่มอย่างรวดเร็ว เพื่อนๆที่ pantip ก็บอกว่าที่นี่มีสาวๆเต็มเลย ตาลุกวาวเลยตามมาดู โห..... จริงด้วยสาวเต็มไปหมด [ ไม่ใช่สมาชิกนะ ตัวสมาชิกนะมีแต่บรรดา งูๆ ทั้งนั้น ที่เป็นสาวๆนะ post อย่างเดียว ทั้งแก้และไม่แก้ ( แปลเอาเอง ) ใครเข้ามาเป็นเหนื่อยทุกราย ( ก็ต้องนึกภาพเอาเองนะ ) ]
ยุคนั้น clip ยังไม่มี ถ้ามี
tana เป็นเจ้าโลกแน่ ( พิมพ์ผิดหรือเปล่านะ ) ก็เจริญรุ่งเรืองมาเรื่อยๆจนมี clip เข้ามา ท่านก็ขู่ไว้ห้าม post clip ยุคดึกดำบรร นะ แต่เห็นท่านไม่หลับไม่นอน ซื้อมาม่า แบบ เพ็ค 10 มากองไว้ มีกะละมังใบบะเริ่ม ไว้ลองน้ำลาย ( อันนี้คิดเองนะ
) ตอนนั้นท่านกะจะเอาหนังยาวมาฉาย ( ก็เดาเอาอีกนะ
) กำลังขึงจอ พรึบ .......... หายหมด
แกเตะกะละมังกระเด็นด้วยความแค้น ICT แล้วก็ไปนั่งกุมขมับ ไม่พูดไม่จากับใคร ตอนนั้นหนวดเคราก็ไม่ยอมโกน ข้าวก็ไม่ยอมกิน มาม่าก็ไม่แตะ เหมือนโดน
ยังไงยังงั้น เป็นอยู่เกือบสองอาทิตย์
แฟนเฟิน แกด่าเปิงหมูหมาในบ้านไม่กล้าเข้าใกล้ [ รุนแรงไปมั้ย ท่าน ท้วงติงได้นา ] ทีนี้พอเริ่มทำใจได้ก็เข้า web โอ้....... พระเจ้าจอร์ช E-mail แกสีแดงโล่ห์ สมาชิก mail ให้กำลังใจจน mail ล้นแน่ะ ไม่ใช่อะไรหรอก หื่นรับประทานทั้งนั้น งูเงอ ห่อเ
* *่ยวไปตามๆกัน [ คงไม่หยาบนะ หมายถึง งูบนหัวนะ เปรียนเทียบ ให้เห็นภาพ ] ขอให้ท่าน Tana ช่วยขึ้น web อีกทีนะ พร้อมกับแจ้งว่า web อื่นๆ ก็โดนกันทั่วหน้า
แกก็เลยฮึด ออกอาการลงแดงเหมือนชาวบ้าน รีบขึ้น web ทันที 10 วันเห็นจะได้ Tana ก็โผล่มาดูโลกอีกครั้ง เล่นเอาคางเหลืองไปเลย ไม่ได้หลับไม่ได้นอน แล้วก็เป็นตัวตนขึ้นมา แต่สมาชิกเริ่ม อืด เพราะ ตัดส่วน นางสาวรุนแรงออก เหลือแต่นางสาวสีชมพู แพรมๆ ผมอ่าน post แกตอนทำ web ใหม่อีกครั้งแล้วสงสาร เลยอาสามาช่วยดู web ให้ ก็เลยเสนอให้ตัดใต้ดินออก เพราะ ทุก web ก็กลัว ICT เลยหันมาทำ prog + เพลง ยุคนี้เป็นยุคพัฒนา มีการเปลียน ธีม เป็น ฮาโลวีน บ้าง ไปท่องอวกาศบ้าง เปลี่ยนสีเป็นเหลือง - เขียว ตามเรื่องแก ( คงเริ่มเพี้ยน เพราะแฟนหายไป [ คิดเองอีกแล้ว
] และแล้ว
Tana ก็ถูกแกแก้จนหายไปนั่นแหละ คราวนี้แก้ตัวว่า
มันเต็ม พท. ที่เขามีให้ไว้ รู้น่า
ก็หายไปอีกพัก แกคงรู้ตัวว่า web เริ่มมีปัญหาเลยเตรียม web สำรองไว้ เลยได้ไปเล่น web สำรอง 2 อาทิตย์ ลูกค้าเลยหายหมด ไม่มีก๊วยเตี๋ยวให้กินก็ไปหากินกันที่อื่นกัน และแล้วก็ก็เริ่มคิดจะเสียตังสักที เผื่อไว้ขายได้ในอนาคต แกตั้งเป้าไว้ว่าถ้า web ได้ราคา สัก ล้านแกขายแน่ [ เป็นผมๆ ก็ขาย ] ก็ได้ท่าน พิมพ์ยาก มาร่วมงาน แล้วก็เป็น
www.zone - it .com เช่นทุกวันนี้
เรื่องราวก็เป็นเช่นนี้แล ขอ
2 แก้วนะครับ คอแห้งหมด สมาชิกอ่านเพลินๆนะครับ อย่า
กันละท่าน Tana
