กระทู้นี้ถูกตั้งเมื่อวันที่ 12  กรกฎาคม  พ.ศ. 2551, 22:26:51  ซึ่งมีอายุนานกว่า 100 วัน
ดังนั้นเราจึงได้ปิดการตอบในกระทู้นี้ (เพื่อป้องกันการขุดกระทู้ หรือ ปั่น)
ระบบล็อคกระทู้ที่มีอายุเกิน 100 วัน!

---

โยนแม่ทิ้งกลางถนน ลองอ่านกันดู
ไม่นึกไม่ฝันว่าจะได้อ่านข่าวนี้ มันเลวเหนือคำบรรยายจริงๆ  อ่านแล้วน้ำตาร่วงเลย

 เรื่องของคุณยายอายุเจ็ดสิบ  พิการ เดินไม่ได้ ต้องนั่งรถเข็น เป็นคนอยุธยา
ได้มาอยู่อาศัยกับลูกคนแล้วคนเล่าในจำนวนสี่คนที่เมื่อก่อนแม่เลี้ยงดูฟูมฟักมากับมือจนเติบใหญ่ทั้งสี่คน
แต่บัดนี้ แม่หาประโยชน์มิได้แล้ว รังแต่จะเป็นภาระ ลูกๆนั้นก็พยายามหาทางผลักไส ให้แม่หนีไป
ยายแกก็ไม่รู้จะไปไหนไป สุดท้ายมาขออาศัยลูกชาย ก็เจอลูกสะใภ้ด่าว่าเข้าให้อีก กินข้าวแต่ละมื้อกับน้ำพริก
แม่ก็ต้องกินข้าวเคล้าน้ำตา ในที่สุด ทั้งลูกชาย และลูกสะใภ้ก็เรียกรถแท็กซี่มาอุ้มแม่ไปทิ้งที่ซอยอ่อนนุช 46
เมื่อวันที่ 18 มีนาคม พร้อมกับหมาหนึ่งตัวที่ คุณยายแกเหลืออยู่...... คนที่ช่วยเอาไว้
ก่อนจะนำส่งที่สถานสงเคราะห์  เล่าว่าคุณยายแกไม่กล้ากลับไปอยู่กับลูก เพราะกลัวจะถูกด่าว่า เอาแต่ร้องไห้
และบอกว่า ถ้าลูกสำนึกได้แกก็ให้อภัยเสมอ โธ่เอ๋ย.........

  ทำงานหนักเพื่อความฟุ่มเฟือย ของตนเอง ไม่ว่างานหนักแค่ไหนทนได้..
แต่ไม่เคยทำงานบ้านเพราะ อ้างว่าเหนื่อยมากพอแล้ว
ทุกสิ่งในเนื้องานจำได้หมด...แต่ไม่เคยจำได้ว่าพ่อแม่ชอบกินอะไร 
เจ้านาย อยากได้อะไรทำให้ได้หมด...แต่ไม่เคยทำอะไรให้พ่อแม่
คุณพาคู่รักไปท่องเที่ยว หาอาหารอร่อยๆกินได้ทุกที่...แต่ไม่เคยแม้แต่ซื้อกับข้าวกลับบ้าน
 มองข้ามคนที่รักเรามากที่สุด 

เวรกรรมมีจิง
เดวลูกของของเค้าก็คงทำอย่างที่เค้าเคยทำไว้กับแม่ของเค้าเอง