เป็นเวลารวม 2 ปีได้ที่เราไม่เคยได้เจอกันหรือโทรคุยกัน ตัวผมเองก็เปลี่ยนไปเยอะปรับปรุงตัวเองให้ดียิ่งขึ้น เคยทำให้หนักใจเห็นอะไรเห็นเรื่องเล่นไปหมดแต่เมื่อเธอจากไปทำให้ผมได้เรียนรู้อะไรมากยิ่งขึ้น ถึงตอนนี้เธอจะไม่ได้รักผมแล้ว แล้วมีคนใหม่เข้ามาแทน ผมก็ขอแสดงความยินดีด้วยแม้ว่าเราจะไม่รู้จักกันอีกได้อีกแล้วผมก็ขออยู่ไปแบบนี้ไปสักระยะแค่สองปีบ้างครั้งก็คิดถึงขึ้นมาโดยไม่ีมีสาเหตุ  อดกลันน้ำตาไม่อยู่......ภาพอดีต เรื่องสนุก ตลกปนฮา ในช่วงเวลาอันแสนสั้นที่ได้อยู่กับเธอ มันเป็นอดีตไปแล้ว........................................................... ก็เราคงไม่ได้เกิดมาเป็นเนื้อคู่ ที่สรรค์ดลบันดาลให้พบกัน

แต่ก็ดีถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาอันแสนสั้น

โชคดีต้นปีเจอเธอ ผมไม่รู้สิความรู้สึกก็เหมือนตอนที่ยังคบกัน สมองปลอดโปร่ง หัวใจเต้น ตึบๆๆๆ เลือดสูบ ชีดดีมากๆ    แล้วก็หายไปในบัดดล ...


..... จะได้เจอกันอีกเมื่อไรนะ ..... เห็นคนหน้าคล้ายๆ กันก็ยังคิดว่าเป็น แ     ......  ซะอีก

 

เจอกันก็ไม่ค่อยคุยกันเท่าไหร่
(อันที่จริงเป็นกับผมไม่คุยด้วยแหละ)

ถามว่าคิดถึงไหม ก็คิดถึง
คิดถึงวันที่ผ่านมา คิดถึงช่วงเวลานั้น ช่วงเวลาตอนอยู่ด้วยกัน

อยากขอโทษ แต่ก็ไม่กล้า
รู้สึกว่า เราไปทำผิดกับเขาเอาไว้มาก
(นิสัยผู้ชายนั่นแหละ...เอ๊ะยังไง?)

ช่วงนีเขามีเรื่องที่ต้องเสียใจ
เราไม่ได้โทรไปคุยกับเขาบ้างเลย
ใจหนึ่งก็อยากโทรไปบ้าง แต่ก็ไม่กล้าอีกนั่นแหละ
ยิ่งรู้สึกผิดเข้าไปใหญ่...

"ขอโทษด้วย"

ผ่านมาแ้ล้ว สามปี

ปีแรก คิดถึง เฝ้ารอว่า สักวันเขาจะกลับมา

ผ่านไป สอง ปี เริ่ม ไม่คิดถึง มีความสุขกับชีิวิตปัจจุบัน

ผ่านไป สามปี หน้าไม่เห็น ไม่มีความรู้สึกอะไรอีกแล้ว ไม่คิดถึง เฉย ๆ

คิดว่า " ดีัจัง ที่เราเลิกกัน เพราะยังมีสิ่งที่เราไม่ได้ทำอีกตั้งเยอะ "

ขอให้สุขสมหวังกับรักแท้

เวลา ทำให้ความผูกพันที่เคยมีกันมา ไม่จางหายหรอกครับ TT

วันและเวลาเท่านั้นที่จะช่วยได้

ไม่รู้สิ    ไม่รู้ว่าคิดหรือไม่คิด (สับสน)    
แต่ถ้ารักมั้ย คงไม่อ่ะครับ เพราะยังไงมันก็เป็นไปไม่ได้    แต่อาจจะมีบ้างบางทีที่เผลอคิดถึง  ช่วงที่เงียบๆอยู่ตัวคนเดียวมั้งครับเลยเผลอคิดไป 

แต่ก็อย่างว่า... มันเป็นไปไม่ได้      อย่างคาดหวัง อย่างรอคอยในสิ่งที่ไม่มีทางเป็นไปได้ 
.......ในความคิดผม... คนที่เลิกกันไปแล้ว  ถ้ากลับมาคบกัน ต่อให้ทำตัวดีขึ้นปรับปรุงตัวให้ดีกว่าเดิม
ยังไงๆก็ไปกันไม่รอด ไม่เกิดปัญหาเดิม ก็ปัญหาใหม่(ที่คล้ายๆปัญหาเดิม)   แรกๆอาจจะดีแต่หลังๆมันก็คนๆเดิมปัญหาเดิมๆ ไม่เปลี่ยน 

สรุปง่ายๆ อยูตัวคนเดียวแบบที่เป็นอยู่ปัจจุบันนี้ สบายใจกว่าเยอะ มีคนให้ห่วงก็แค่ พ่อ,แม่  นอกนั้นก็ธรรมดา  เวลาที่เหลือก็เรียน 
ว่างๆก็คลายเครียดเข้ากล่องเมาส์ ทำลายความสงบ Captureเรื่องคนอื่น  และสุดท้ายก็ปั๊มกระทู้