สวัสดีครับป้าโอ๋และทุกๆท่าน สบายดีกันทุกคนนะครับ ไม่ได้เข้ามาแหยมที่นี่ซะนาน เข้ามาทักทาย+บ่นให้ฟังนิดหน่อยครับ อิ อิ
เมื่อ 3 สัปดาห์ที่แล้วลูกชายคนเล็กเป็นคุณสุกคุณใส เป็นอาทิตย์นึงก็ตกสะเก็ด ก็ครบตามที่คุณหมอบอกว่าให้หยุดเรียน ถามคุณครูก็ไม่ว่าอะไร ก็เลยให้ไปเรียน(ไปกลับรถรับส่ง) เืมื่อสัปดาห์ที่แล้วแฟนผมไปรับลูก คุณครูก็เปรยๆกลับมาว่าเป็นกันยกห้องเลย ผมก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรเพราะได้ยินมาว่ามีเด็กเป็นกันมาก่อน ก็เป็นกันไปเพราะเป็นโรคตามธรรมชาติ ทุกคนเกิดมาก็ต้องเป็นไม่เร็วก็ช้า ต่อมาลูกชายคนโตผมก็เป็นตาม มาวันนี้ก็ครบสัปดาห์ กำลังตกสะเก็ดก็คิดว่าไม่เป็นไรเหมือนคนเล็ก ก็ให้ไปโรงเรียน เมื่อเช้าคุณครูโทรมาให้รีบไปรับกลับบ้านขอให้หยุดถึงวันพรุ่งนี้ เพราะกลัวจะเป็นกันทั้งห้องแล้วไปสอบตอนสิ้นเดือนไม่ได้ ตอนแรกเราก็งงๆว่าเด็กก็หายแล้วนิ แต่ทำไมคุณครูกลัวจัง

เราก็รีบไปรับพากลับบ้านพร้อมขอโทษคุณครูไปเพื่อให้สบายใจกัน ขากลับกำลังจะเดินขึ้นรถ เจอ คุณแม่ของน้องที่อยู่ห้องเดียวกับคนเล็ก เดินกันไปคุยกันไป เค้าก็เล่าว่ามีน้องคนนึงตกสะเก็ดมาเรียน แล้วก็อีกสองสามวันก็เป็นกัน 6-7คน ต่อมาก็เป็นอีกเกือบทั้งห้อง เราก็ถามไปว่าอนุบาล 2 หรือ เค้าก็บอกว่าเป็นห้องอนุบาล 1ที่คนเล็กเรียนอยู่ พอเอ่ยชื่อมา อ้าวลูกตรูนี่หว่า เราก็เหงื่อแตกเลย

หัวเราะแหะๆ ชี้โบ๊ชี้เบ๊บอกว่าเป็นน้องชายคนที่ผมจูงมืออยู่นี่แหละ

...ก็ฟังๆเค้าบ่นๆแบบยิ้มๆ เราก็เข้าใจเค้าว่าเด็กป่วยต้องดูแลมากหน่อยไม่เหมือนเด็กโต ดีที่เค้าเข้่าใจว่าเป็นก็เป็นตอนนี้ไปเลย โตขึ้นจะได้ไม่ลำบาก ผมก็ขอโทษเค้าไป รีบๆงุดๆขึ้นรถหนีกลับบ้าน....แทบแทรกแผ่นดิน

เราก็ว่าทำไมตอนเจอคุณครูหน้าเครียดๆแฮะ

ป.ล. รูปติดเรทมากเลยคร้าบบบ กลัวมันทะลักจัง
